Limburgse Heuvels: pareltjes in het zuiden

Welkom op limburgseheuvels.blogspot.com!

2008-01-01T20:25:00.005+01:00

Deze site bevat informatie voor 'on the road wielerrecreanten' over de heuvels in zuid Limburg (en net over de grens). Het gaat hierbij eerder om de beleving van de heuvels dan om de harde feiten en cijfers. Het zou mooi zijn wanneer u uw beleving van een heuvel als reactie toevoegt aan de betreffende beschrijving. U kunt via deze weblog binnenkort ook routebeschrijvingen opvragen. Tenslotte zullen er ook enkele handige 'weetjes' op deze site worden genoemd, zoals lunchadressen.

Gebiedsoverzicht

2007-01-01T00:01:00.006+01:00

(klik op het kaartje om een bepaald deelgebied te kiezen)

Regio Valkenburg en omgeving

2006-01-01T23:17:00.000+01:00

Geulhemmerweg
Brakkeberg
Cauberg
Bosstraat
Daalhemmerweg
Sibbergrubbe
Bemelerberg

Overnachtingen

2006-01-01T22:59:00.005+01:00

Hotel/Cafe "le Bonheur"
StayOK Maastricht
Bungalowpark Simpelveld

Regio Geulle en omgeving

2006-01-01T22:53:00.000+01:00

Slingerberg
Snijdersberg
Schieversberg

Herberg Bie de Tantes

2006-01-01T11:04:00.000+01:00

Herberg Bie de Tantes bevindt zich in Eys tussen de Eyserweg en de Eyserbosweg. Vroeger zat deze herberg in Mechelen. Ik heb mij laten vertellen dat de tantes de locatie in Mechelen te druk vonden. Volgens mij heeft de drukte echter alles te maken met de kwaliteit van het eten en met de gastvrijheid. Het zou mij dan ook niets verbazen als met de verhuizing vanuit Mechelen naar Eys ook de drukte zich zal verplaatsen...

't Hijgend Hert

2006-01-01T10:47:00.000+01:00

De beloning voor de beklimming van de Epenerbaan (vanuit Vaals of vanuit Epen) is de mogelijkheid om een bezoekje te brengen aan de enige echte berghut van Nederland. 't Hijgend Hert bevindt zich midden in het Vijlenerbos op 260 meter hoogte. Een plezierig informele bediening. De informele sfeer wordt bovendien versterkt door de loslopende kippen op het terras. Lekkere lunchgerechten en (niet geheel onbelangrijk) een goede bierkaart.

Landelijke bekendheid kreeg 't Hijgend Hert na een telefoontje van Edwin Evers. Hij belde live in de uitzending naar aanleiding van een bijzonder arrensleeritje:
"Medewerkers van ambulancedienst en brandweer hebben dinsdagmiddag een gewonde hartpatiënt per arrenslee over de besneeuwde heuvels van het Vijlenerbos in Zuid-Limburg naar de ambulance gebracht.

De ambulance gleed weg op de spekgladde en steile weg naar boven en moest beneden aan de heuvel stoppen. Met behulp van de brandweer werd de gewonde per arrenslee naar beneden gegleden.

Dat meldde de brandweer van Vaals. In het bos was de al wat oudere wandelaar ten val gekomen en had zijn pols gebroken. Ook kreeg de man last van hartritmestoornissen en raakte hij onwel.

De man werd met een arrenslee van boscafé Het Hijgend Hert op de Vijlenerberg naar beneden gebracht. Het boscafé is sinds vijf dagen ingesneeuwd en voor auto's onbereikbaar. Volgens de eigenaar van het café ligt er gemiddeld zo'n 10 centimeter sneeuw." (bron: uwmening)

Ontdekkingsreisjes

2006-01-01T10:08:00.000+01:00

26 december 2007 (47,5 kilometer)
Lemiersberg, Schulsberg (de Kruisberg vanuit Nijswiller), Kruisberg vanuit Eys (Zwartebrugweg), Gulperberg (vanuit Gulpen), Schilberg, Loorberg, Vijlenerbos (West)

28 december 2007 (41,5 kilometer):
Eschberg (Eperbaan), Smidsberg, rue de Beusdael, gieveldstraat, Gulperberg (vanuit Gulpen), Kruisberg (botterweck), Kruisberg (kelderweg)

03 januari 2008 (75 kilometer)
Gulperberg (vanuit Partij), Piemert, Grensheuvel, Mosdelle (Kwinten-Ulvend), Reesberg, Kosenberg, Gieveld, Vijlenerbos vanuit Camerig (west), Wolfhaag, Vaalserberg (drielandenpunt) vanuit België

Regio Epen en omgeving

2006-01-01T10:07:00.000+01:00

Schweiberg
Eperheide vanuit Epen
Vijlenerbos vanuit Camerig (west)
Vijlenerbos vanuit Camerig (zuid)
Pannisberg
Smidsberg (Kuttingerweg)

Bugs on Bikes

2006-01-01T09:55:00.000+01:00

29 september 2007 (51 kilometer)
Bronckweg, Bemelerberg, Brakkeberg, Keutenberg, Gulperberg (vanuit Partij), Koning van Spanje, Piemert, Grensheuvel, Dorpsstraat in Mheer

16 december 2007 (77 kilometer)
Kruisberg vanuit Eys (Zwartebrugweg), Gulperberg (vanuit Partij), Piemert, Grensheuvel, Crindael / Krindaal (helling van Planck), Kosenberg / Berg Clouse, Bovenste Bos , Vijlenerbos vanuit Epen (westvariant, Groeneweg) , Wolfhaag (Schuttebergsweg, Meelenbroekerweg, Wolfhaag) , Vaalserberg (vanuit België), Lemierserberg

Regio Vaals en omgeving

2006-01-01T08:56:00.000+01:00

Eschberg (Epenerbaan)
Wolfhaag
Vaalserberg
Wolfhaag (B)
Vaalserberg (B)
Lemiersberg (D)

Regio Gulpen en omgeving

2006-01-01T00:59:00.000+01:00

Gulperberg (vanuit Gulpen)
Gulperberg (vanuit Partij)
Koning van Spanje
Ingber vanuit Gulpen

Lunch adressen

2006-01-01T00:40:00.000+01:00

Bie de Tantes
't Hijgend Hert

Regio Schin op Geul en omgeving

2006-01-01T00:14:00.004+01:00

Koulenberg
Keutenberg
Dode Man

Regio Voerstreek Oost en omgeving

2006-01-01T00:11:00.002+01:00

Gieveld (B)
Bovenste Bos (B)
rue de Beusdael (B)
Reesberg (B)
Kosenberg (B)

Regio België

2006-01-01T00:01:00.080+01:00

Hallembaye (B)
Montagne St.Pierre (B)

Rue de Richelle (B)

Mosdelle, Kwinten-Ulvend (B)
Crindael, helling van Planck (B)
Rullen (B)
Magis (B)
De Grijze Rots (B)
Les Waides (B)

Gieveld (B)
Bovenste Bos (B)
rue de Beusdael (B)
Reesberg (B)
Kosenberg (B)

Wolfhaag (B)
Vaalserberg (B)

Regio zuidoost

2006-01-01T00:01:00.077+01:00

(klik op het kaartje voor een vergroting)

Piemert
Schilberg
Loorberg
Schweiberg
Eperheide vanuit Epen
Vijlenerbos vanuit Camerig
Pannisberg
Smidsberg (Kuttingerweg)
Eschberg (Epenerbaan)
Wolfhaag
Vaalserberg

Regio noordoost

2006-01-01T00:01:00.076+01:00

(klik op het kaartje voor een vergroting)

Koulenberg
Keutenberg
Dode Man
Gulperberg (vanuit Gulpen)
Gulperberg (vanuit Partij)
Koning van Spanje
Beversberg
Ingber vanuit Gulpen
Fromberg
Vrakelberg
Vrouwendelweg
Oude Elkenraderweg
Elkenraderweg
Dikkebuikseweg
Moorheiderweg
Eyserbosweg
Trintelerberg (Eyserweg)
Kruisberg (botterweck)
Kruisberg (zwartebrugweg)
Kruisberg (kelderweg)
Schulsberg
Klingeleberg (west)
Klingeleberg (oost)
Paardendoder
Oude Huls
Putberg
Imstenraderbos (Benzenrade)

Regio Duitsland

2006-01-01T00:01:00.075+01:00

(klik op het kaartje voor een vergroting)

Lemiersberg
Rohrberg (Seffenter Berg)

Regio noordwest

2006-01-01T00:01:00.070+01:00

(klik op het kaartje voor een vergroting)

Slingerberg
Snijdersberg
Schieversberg
Geulhemmerweg
Brakkeberg
Cauberg
Bosstraat
Daalhemmerweg
Sibbergrubbe
Bemelerberg

Regio zuidwest

2006-01-01T00:01:00.067+01:00

(klik op het kaartje voor een vergroting)

Bronckweg (Cadier en Keer)
Keunestraat (Cadier en Keer)
Bergstraat (Banholt)
Molenweg (Banholt)
Vroelen
Savelsbos
Rondelenstraat
Dorpsstraat in Mheer
Noorbeekerweg
Grensheuvel (Noorbeek-Mheer)
Bergenhuizen

Limburgs Mooiste

2006-01-01T00:01:00.012+01:00

Voorbereidingsrondje, 17 februari 2008
Limburgs Mooiste 2008

Regio Voerstreek West en omgeving

2006-01-01T00:01:00.011+01:00

Mosdelle (Kwinten-Ulvend)
Crindael, helling van Planck (B)
Rullen (B)
De Grijze Rots (B)
Les Waides (B)

Regio ten zuiden van Maastricht

2006-01-01T00:01:00.005+01:00

Bronckweg
Savelsbos
Hallembaye (B)

Regio Eys en omgeving

2006-01-01T00:01:00.003+01:00

Fromberg
Vrakelberg
Vrouwendelweg
Oude Elkenraderweg
Elkenraderweg
Dikkebuikseweg
Moorheiderweg
Eyserbosweg
Trintelerberg (Eyserweg)
Kruisberg (botterweck)
Kruisberg (zwartebrugweg)
Kruisberg (kelderweg)
Schulsberg

Regio Simpelveld en omgeving

2006-01-01T00:01:00.002+01:00

Paardendoder
Oude Huls
Klingeleberg (west)
Klingeleberg (oost)

Regio Mheer-Noorbeek en omgeving

2006-01-01T00:01:00.001+01:00

Rondelenstraat
Dorpsstraat in Mheer
Noorbeekerweg
Grensheuvel (Noorbeek-Mheer)
Bergenhuizen

Regio Slenaken en omgeving

2006-01-01T00:01:00.000+01:00

Piemert
Schilberg
Loorberg

Smidsberg (kuttingerweg)

2005-01-01T23:35:00.000+01:00

Het was even lastig om te achterhalen onder welke naam ik deze helling over de kuttingerweg op internet zou plaatsen. Een vraagje op het prikbord van wielrennen.startpagina.nl leverde de volgende suggetsies op: de Schaamheuvel, de Col de Beffe en de Venusheuvel (in de Schaamstreek). Heel creatief, maar uiteindelijk heeft de naam van het paadje tussen de plaatweg en de kuttingerweg toch de doorslag gegeven...

De Smidsberg is een mooi boerenweggetje dat omhoog slingert. Op een gegeven moment loopt de weg niet meer op; de weg loopt zelfs een heel klein stukje een klein beetje naar beneden. Denk echter niet dat je de top hebt bereikt; je bent pas ergens halverwege. Het pittigste deel moet nog komen. Wanneer de weg weer oploopt zie je een bordje waarop staat aangegeven dat de weg rechtdoor dood loopt. Het alternatief (rechtsaf) ziet er niet echt aantrekkelijk uit; de weg schiet hier behoorlijk de hoogte in. Er is helaas geen keuze, werk aan de winkel dus! Dit stukje duurt gelukkig niet zo lang. De weg ijlt met nog een golfbeweging wat na, maar dit telt wat mij betreft niet meer mee. Je hebt de Belgische grens bereikt.

Bosstraat (Valkenburg)

2005-01-01T23:24:00.000+01:00

Het was even zoeken en ik moet bekennen dat ik zonder de hulp van de plaatselijke bevolking waarschijnlijk nu nog rondjes aan het rijden zou zijn in Broekhem (het straatnaambordje van de Bosstraat is vrijwel volledig verstopt achter begroeiing). De echte start van deze helling ligt na de spoorwegovergang. De straat verandert in een soort van paadje. Omdat de weg hier omhoog gaat met zo'n 8 procent heb je echt het gevoel dat je een serieuze heuvel aan het bedwingen bent... Na een paar honderd meter blijkt opeens dat de A79 onder je doorloopt. Zuurpruimen zullen nu misschien het gevoel hebben dat de Bosstraat niets meer is dan een soort van uit de hand gelopen brug. Persoonlijk waardeer ik de wijze waarop er voor een oversteek van de snelweg dankbaar gebruik is gemaakt van de glooiingen in het landschap. Hierdoor is er een helling ontstaan met een specifiek eigen karakter. Het hoogteverschil dat je tijdens deze beklimming overbrugt is overigens vergelijkbaar met dat van de Cauberg!

Schulsberg

2005-01-01T23:00:00.000+01:00

Ook bij deze heuvel zijn de meningen over de naam verdeeld. De naam van de weg geeft aanleiding om te veronderstellen dat je de Schulsberg aan het beklimmen bent. Het is echter ook mogelijk dat de naam van het weggetje een verbastering is; in dat geval zouden de mensen die hier spreken over de Schulzberg gelijk kunnen hebben. Tenslotte ontloopt een groep mensen deze discussie door deze helling aan te duiden als de Kruisberg vanuit Nijswiller.

Lang, heeeel lang geleden is deze weg ooit verhard. Tegenwoordig is de kwaliteit van het wegdek echter zo bedroevend, dat je de vraag zou kunnen stellen of dit nog wel een helling is voor de doelgroep van deze website.

Na de slinger om voetbalveld begint deze helling. De weg loopt rustig op. Waar het weggetje tussen de bomen doorloopt wordt je door een bocht naar links gestuurd. Het stijgingspercentage loopt hier iets op, maar ook hier wordt je nog steeds niet al te zwaar op de proef gesteld... tenzij je als een idioot het eerste stuk bent opgeknalt.

Kruisberg (kelderweg)

2005-01-01T22:58:00.000+01:00

Als je vanuit Eys de Kruisberg wilt beklimmen over de kelderweg moet je er in ieder geval voor zorgen dat je een stel goede en hard opgepompte banden om je wielen hebt liggen. Het scherpe gruis/grind op het wegdek heeft mij in ieder geval een lekke band bezorgd. De kelderweg is een smal paadje. Het viel dan ook niet mee om voorbij de melkboer te komen met zijn rijdende supermarkt.

In het begin loopt de weg nog met een mild stijgingspercentage op, maar zodra je het spoor bent gepasseerd is het uit met de pret. Je zal het stuk tot even na de bocht stevig op je pedalen moeten stampen. Daarna vlakt de helling af. Het laatste stukje is niet echt spannend meer (dat is maar goed ook, want je voelt het stuk dat je net hebt afgelegd vast en zeker nog behoorlijk in de kuiten zitten).

Kruisberg (zwartebrugweg)

2005-01-01T22:56:00.000+01:00

De beklimming van de Kruisberg vanuit Eys over de zwartebrugweg is een alleraardigst heuveltje met een leuk eigen element: een bruggetje over het miljoenenlijntje. Direct al aan het begin van de helling vliegen de echte krachtklimmers links en rechts langs mij heen. Ik weet wat de prijs is die ik zal moeten betalen wanneer ik mij hier laat verleiden om te proberen in hun wiel te gaan zitten. Het eerste stuk tot boven het spoor is het heftigst, daarna is de scherpte uit de klim verdwenen. In het resterende stuk zal duidelijk worden hoeveel kruit een ieder op de eerste paar honderd meter heeft verschoten...

Bronckweg

2005-01-01T22:50:00.000+01:00

Hier zal nog een beschrijving van de Bronckweg worden geplaatst.

Montagne St.Pierre (B)

2005-01-01T22:30:00.004+01:00

Kruisberg (Botterweck)

2005-01-01T22:29:00.000+01:00

De Kruisberg vanuit Wahlwiller is er eentje in de categorie kort maar krachtig. Na een lichte ouverture (het stukje vanaf het bruggetje tot aan de afsplitsing van de kinkersweg) volgt een paar honderd meter grof geweld. Er zal best nog wel wat variatie zitten in het stijgingspercentage, maar in feite zal je vanaf het moment dat je de bomen hebt bereikt volle bak moeten rijden. Een klim waar mijn zitvlak en mijn zadel aan de voet van de heuvel afscheid nemen van elkaar. Zij zullen pas op de top weer bij elkaar komen. Niets geen cadans, gewoon er tegenaan kletsen. En je bereikt de bovenkant alleen als je jezelf kan laten geloven: pijn is fijn.

Bij een van de eerste keren dat wij de Kruisberg zouden beklimmen probeerden wij elkaar wijs te maken dat de Kruisberg een makkie is en dat wij dit pukkeltje wel eens zingend zouden bestormen. Sindsdien is het voor ons een traditie geworden om tijdens de beklimming 'potje met vet' te zingen... alhoewel, zingen...

Rue de Richelle

2005-01-01T22:17:00.002+01:00

Eyserbosweg

2005-01-01T22:14:00.001+01:00

Voor velen is dit de zwaarste helling in zuid Limburg. En niet zonder reden… De voet van deze klim ligt in het dorpje Eys. De eerste 450 meter zullen je nou niet direct slapeloze nachten bezorgen. Het stijgingspercentage in dit deel van de klim valt reuze mee. Alhoewel... langzaam maar zeker voel je de krachten uit je benen wegvloeien. Je doet er verstandig aan om niet al je kruit te verschieten op dit eerste deel van de klim; het tweede deel van de klim is namelijk genadeloos. Degene die verantwoordelijk is voor deze planologische dwaling moet een sadist van de buitencategorie zijn geweest. Het gemoedlijke klimmetje verandert op het moment dat de weg in het bos verdwijnt in een ware marteling. Voor de fietsers die zich niet hebben kunnen beheersen is de 16 à 17 procent die in het begin van het tweede deel voor je wielen liggen echt te veel van het goede; hun benen zullen hier pijn doen op een manier zoals ze dit nog niet eerder hebben meegemaakt. Het begrip afzien zal na deze beklimming een compleet nieuwe betekenis voor je krijgen.

Iedere keer weer dat ik deze klim achter de rug heb ben ik trots. Normaal gesproken ga ik zo diep dat mijn longen piepend protesteren tegen de opdracht die ik ze heb gegeven. Ik heb na afloop dan ook enige tijd nodig om weer volledig bij bewustzijn te komen. Ik weet nog dat ik ooit op de top van de Eyserbosweg pogingen deed om de zwarte vlekken die voor mijn ogen dansden kwijt te raken. Juist toen ik weer redelijk zicht begon te krijgen kwam Michael Boogerd omhoog rijden… NIET NORMAAL!!!! Het leek wel alsof hij de snelheid had die ik heb als ik de andere kant op rij...

Liefhebbers kennen de Eyserbosweg als het startschot van de finale van de Amstel Goldrace. Maar hoe vaak je deze koers op televisie ook hebt gevolgd: je begrijpt pas wat er hier gebeurt als je er zelf ooit naar boven bent gereden.

Brakkeberg

2005-01-01T21:58:00.000+01:00

Wonderbaarlijk. De informatie op internet over deze helling gaat in veel gevallen over de risico's van de afdaling. En dat terwijl deze heuvel als beklimming zoveel interessanter is! Er schijnt hier overigens heel wat meer naar beneden te komen dan alleen fietsers (zoals tijdens de Redbull Downhill 2001 en 2002).
Maar goed, voor mij is de Brakkeberg dus een klim en die begint aan de voet. Aan de rechterkant van de voet van de Brakkeberg ligt kasteel Geulzicht. Ooit was Jean Nelissen hier kasteelheer (tot 1982). Veel tijd om dit kasteel te bewonderen heb je niet; vanaf het begin tot en met het einde ga je iedere 10 meter vooruit ongeveer 1 meter de hoogte in. Omdat het einde van deze helling na zo'n 600 meter is bereikt kan je hier redelijk op de macht tegenaan rijden. Een mooie klim waar je even lekker te keer kan gaan. Alhoewel... er zit nog een venijnig stukje tegen de top van de helling!

P.S. Wie kan mij overigens vertellen welke Italiaan hier ooit (volgens mij tijdens een WK) met een lekke band naar beneden kwam zetten?

Vaalserberg

2005-01-01T21:57:00.001+01:00

Ja hoor, Nederland heeft een hoogste punt. Wij moeten dit punt welliswaar delen met Duitsland en België (in de periode van 1839 tot 1919 zelfs ook nog eens met Neutraal Moresnet), maar toch... De trots op het stukje Nederland dat 321 meter boven het gemiddelde zeeniveau ligt heeft ertoe geleid dat er een weg is aangelegd naar deze hele bijzondere plaats. Zo, daar kunnen de Fransen nog wat van leren (naar mijn weten ligt er nog geen tweebaans asfalt naar de top van de Mont Blanc).

Het is moeilijk om het beginpunt en het eindpunt van de klim aan te geven. In dit overzicht is als beginpunt gekozen voor het begin (de onderkant) van de Randweg, in de buurt van Kasteel Vaalsbroek. Het is echter ook mogelijk om naar het drielandenpunt te klimmen vanaf de grensovergang in Vaals (deze variant staat op Klimmen in Limburg beschreven onder de naam Vaalserberg Oost).

Het belangrijkste en mooiste deel van de klim is voor beide varianten gelijk, vandaar dat de Vaalserberg vanuit Nederland slechts één vermelding krijgt op deze website. Dit deel begint daar waar de Nieuwe Hertogenweg overgaat in de Viergrenzenweg. Vanaf het moment dat de weg het bos indraait heb je het gevoel dat je een echte berg aan het beklimmen bent. Je slingert met een stijgingspercentage van tussen de 5 en 10 procent omhoog. Na enkele kronkels in de weg krijg je tegen het einde van de klim zelfs een echte haarspeld. Je weet hier dat het einde van deze heuvel bijna is bereikt; slechts één 180 graden bocht en je bent er. Voor de werkelijk top (het hoogste punt van Nederland) zal je nog een stukje moeten doorrijden, maar het stijgingspercentage is hier volgens mij alleen theoretisch waarneembaar.

Deze helling is niet alleen een fraaie klim, maar je kan je jezelf hier ook behoorlijk op de proef te stellen. Zeker de moeite waard!

Ontdekkingsreisje 1 (26-12-07)

2005-01-01T21:50:00.000+01:00

Gereden op 26 december 2007. Totale afstand: 47,5 kilometer.

Hier komt een rondje over:
-de Lemiersberg (D),
-de Schulsberg (de Kruisberg vanuit Nijswiller),
-Kruisberg vanuit Eys (Zwartebrugweg),
-de Gulperberg (vanuit Gulpen),
-de Schilberg,
-de Loorberg,
-het Vijlenerbos vanuit Camerig .

Er wordt gewerkt aan deze routebeschrijving.

Vaalserberg (B)

2005-01-01T21:42:00.000+01:00

Hoewel ik de route naar de top van de Vaalserberg vanuit Vaals) een bijzonder prettige beklimming vind, kies ik er meestal toch voor om het drielandenpunt te bereiken vanuit België.

De klim begint op het moment dat de Route des Trois Bornes je in een Z-bocht (links/rechts) door een tunneltje stuurt. Een erg fraaie start! Het stuk direct na het tunneltje is op zich niet zo bijzonder. Dit verandert al vrij snel wanneer de weg in het bos verdwijnt. Er moet dan nog een behoorlijk hoogteverschil worden overbrugd. Onze zuiderburen hebben gelukkig ingezien dat dit slechts mogelijk is door de weg via twee haarspeldbochten een stuk te verlengen (de totale lengte van de klim is circa 1,5 kilometer). Het stijgingspercentage blijft hierdoor beperkt tot maximaal zo'n 8 procent. Mede dankzij de haarspeldbochten is dit een bijzonder mooie klim. Het enige nadeel is het wegdek; het asfalt is alles behalve onbeschadigd en er liggen veel steentjes op het wegdek. Reden te meer om deze zijde van de berg te benutten om omhoog te rijden; het dalen in Nederland is een stuk veiliger!

Vrouwendelweg

2005-01-01T20:46:00.000+01:00

De Vrouwendelweg gaat richting het fraai gelegen plaatsje Elkenrade. De meeste fietsers kennen de Vrouwendelweg als de snelste afdaling van Nederland. Deze helling is de afdaling van de Eyserbosweg. De snelheid waarmee je naar beneden suist, is zeker niet vertekenend voor het stijgingspercentage van deze helling. Bergop is de Vrouwendelweg namelijk een echte kuitenbijter. De helling begint vanuit het dal tussen Wijlre en Ubachsberg. De weg loopt geleidelijk op totdat je ineens stuit op een ware muur. Een paar honderd meter moet je op de trappers gaan staan, want de weg loopt met ruim 13 procent omhoog. Je rijdt over een typisch Limburgse polderweg met links en rechts van de weg bomen en struiken. Met een overslaande adem bereik je uiteindelijk Elkenrade waar de klim eindigt.
Het venijn zit hem dus in de staart. Een vriendelijk begin wordt vervolgd met enkele zeer gemene klimmeters.

Autheur: Sjoerd Marcelissen

Oude Huls

2005-01-01T20:39:00.000+01:00

Samen met de Paardendoder is de Oude Huls een manier om vauit het plaatsje Simpelveld omhoog te komen. Beide routes komen op hetzelfde punt uit en delen het laatste stuk van de beklimming.

De Oude Huls begint vanuit de rotonde in Simpelveld. Je volgt de Grachtraat die vanzelf overgaat in de Hulsbergweg. In het begin heb je nog het idee: valt wel mee; een mooie beklimming door een pittoresk dorpje in Zuid Limburg. Maar dat komt omdat je dan eigenlijk nog moet beginnen. Zodra je de woonwijk uit bent, neemt het stijgingspercentage toe tot een maximum van zo'n 12% en dit blijft zo voor een paar 100 meter alvorens het met 10% wat 'makkelijker' wordt.

Even over de helft van de beklimming nader je een T-splitsing. Hoewel linksaf verleidelijk is (waarmee je de Paardendoder zou gaan afdalen) moeten we rechtsaf nog een paar honderd meter verder klimmen. Dit is het stuk waar de Paardendoder en Oude Huls samenkomen. Inmiddels zitten we weer tussen de huizen en met mijn tong tussen mijn spaken realiseer ik me dat er hier mensen wonen die een krant lezen en dat er iedere ochtend een jongen of meisje met een volle krantentas die krant ook bij hen bezorgt. Zijn dit de Thomas Dekkers en Marianne Vossen in de dop of kan ik echt niet fietsen?

Nadat je de weg helemaal uitrijdt tot aan de rotonde, kan je linksaf naar het landelijke Ubachsberg of rechtsaf naar de drukte van Kerkrade en Heerlen. Je hebt hier verschillende mogelijkheden om te genieten van het fraaie uitzicht over het heuvelachtige Limburgse landschap.

Paardendoder

2005-01-01T20:38:00.000+01:00

Een beschrijving van de Paardendoder moet nog worden opgesteld.

Vrakelberg

2005-01-01T20:08:00.002+01:00

Als je de beruchte beklimming van de Eyserbosweg achter de rug hebt, passeer je het dorpje Elkenrade. Vanuit dit dorpje val je in een waar gat. In één rechte lijn daalt de weg richting het dal waar de Fromberg en de Vrakelberg beginnen. Na de afdaling ga je rechtsaf. Na een paar honderd meter ga je links steil omhoog en beklim je de Vrakelberg. Langs een haag van struiken en bomen slingert de weg richting het open plateau waar het dorpje Colmont ligt. De Vrakelberg is een steil puistje en vereist de fietser wel enkele panache om boven te komen. Wanneer je begint aan deze klim, kom je gelijk uit het zadel om het stijginspercentage van 13 procent te overwinnen. Zo’n 300 meter lang moet je knokken tegen een steile hellingsgraad. Vervolgens vlakt de helling wat af: wie daar nog kan doortrekken, is gezien. De laatste meters verdwijnen de bomen en kom je langs een boerderij. Eenmaal boven begint het spel van de wind. Je komt op een plateau terecht waar ook de Fromberg op aansluit.
Kortom: de Vrakelberg is niet van het kaliber als de Eyserbosweg of de Dode man, maar het is wel een stevige kuitenbijter.

Geschreven door gastredacteur Sjoerd Marcelissen

Bovenste Bos

2005-01-01T20:08:00.000+01:00

Het Bovenste Bos is regelmatig opgenomen in fietstochten (onder meer al verschillende keren in een van de lussen van Limburgs Mooiste). Dit wijst er al op dat dit een heuvel moet zijn die de moeite waard is. En dat is ook zeker het geval!!!

Om het Bovenste Bos te beklimmen rijd je vanuit Teuven in zuidoostelijke richting (Dorpsstraat). Veel kaarten/plattegronden wekken de suggestie dat het slechts een kwestie is van de doorgaande weg volgen. In werkelijkheid is het toch echt opletten dat je op tijd linksaf slaat (Rue du Château / Kasteelstraat). Maar als je dan uiteindelijk de voet van de helling hebt gevonden, dan word je ook beloond met een hele fraaie klim!! De weg slingert gedurende zo'n 1200 meter door een bosrijke omgeving. Onderweg word je bovendien getrakteerd op een aantal hele fraaie haarspeldjes. De kwaliteit van de weg is heel behoorlijk (zeker voor Belgische begrippen), terwijl ik er toch slechts bij uitzondering auto's ben tegengekomen. Het stijgingspercentage ligt ergens tussen de 6 en de 8 procent, dus het moet in principe voor iedereen mogelijk zijn om in een eigen ritme omhoog te rijden.

De top van het Bovenste Bos ligt ongeveer ter hoogte van het monument ter nagedachtenis aan de oorlogslachtoffers in België. Dit monument is ook een herinnering aan de "Fil Electrique": de hoogspanningsdraad die in de eerste wereldoorlog de oversteek van Nederland naar bezet Duits gebied moest verhinderen. (bron: Struinen van Eperheide naar Sippenaeken via Hombourg)

Keutenberg

2005-01-01T19:34:00.002+01:00

Nee, je bent niet verkeerd gereden... Het is altijd erg leuk om het gezicht te zien van een fietser die voor het eerst in zijn leven de Keutenberg tegenkomt. Het begin van de klim blijft lang verborgen. Je moet op de Engwegen eerst door een bocht naar rechts voordat de weg begint op te lopen. Een scherpe bocht naar links... DIT IS NIET WAAR HE?!?!?! Ja hoor, dit is wel waar! En het wordt nog heftiger na de bocht naar rechts... Maar troost je: gekker dan dit wordt het niet. Na een meter of honderd vlakt de beklimming af van ondoenlijk naar loodzwaar.

De echte klim duurt niet zo lang: na een meter of 300 ligt het plaatsje Keutenberg. Het gaat erom dat je dit plaatsje fietsend hebt weten te bereiken. Daarna glooit de weg nog een beetje door, maar dat mag nauwelijks nog beklimming worden genoemd. Wij nemen zelf als eindpunt daar waar de Keutenberg en de Dode Man samenkomen. Dit doen wij omdat mijn voorkomen direct na het steilste gedeelte geschikt zou zijn als beeldmateriaal voor 'Faces of Death' (en het zou mijn reputatie niet ten goede komen wanneer anderen mij zo zien).

Kosenberg (Berg Clouse)

2005-01-01T19:19:00.005+01:00

Tijdens Limburgs Mooiste 2007 was de Kosenberg voor het eerst opgenomen in de 'Rode Lus'. Ik geloof niet dat er veel fietsers waren die deze helling al kenden. De meeste wisten dan ook niet welke narigheid er diep in het zuiden op ons lag te wachten. De aangekondigde feiten en cijfers over deze helling geven op zich ook nog geen reden tot paniek: lengte 1100 meter, gemiddeld stijgingspercentage 7%, hoogteverschil 80 meter. De weg liep in het begin wel iets op, maar we hadden al snel in de gaten dat het op deze manier natuurlijk niet opschoot met die 80 meter hoogteverschil. Hoe langer het duurde, hoe meer fietsers er nattigheid begonnen te voelen. Maar niemand had in de gaten hoe groot het probleem uiteindelijk zou gaan worden. Wat een nachtmerrie! Het was niet alleen de 18 procent waarmee de weg omhoog schoot, het was niet alleen de vermoeidheid van de 13 heuvels die we al achter de rug hadden en het was niet alleen de kwaliteit van het wegdek... het was vooral het feit dat verschillende fietsers de handdoek in de ring wierpen. Lekker hoor als er vlak voor je iemand besluit te stoppen... op zo'n smal weggetje... En toch vond ik het geweldig dat ze deze helling in de route hadden opgenomen. Of ik dat ook zou vinden als ik er niet in geslaagd was om de top fietsend te bereiken? Je zal er nooit achter komen...

Bas Wolfs heeft een aardig stukje over deze heuvel geschreven op kuitenbijters.com.

(foto: 8 augustus 2010)

Daalhemmerweg

2005-01-01T17:36:00.000+01:00

De Cauberg had ik al vaker gefietst, dus die zou ik wel makkelijk kunnen vinden. Ik kwam vanaf het plaatsje Klimmen Valkenburg binnen, volgde de bordjes 'Cauberg', reed het centrum door, volgde de weg en begon te klimmen. "Tsjonge, wat gaat het makkelijk vandaag", dacht ik, "die trainingsuurtjes in de polder werpen hun vruchten toch wel af! Maar wat duurt het lang. De Cauberg was toch niet zo'n lange klim?"
Het heeft me een dag geduurd voor ik erachter kwam dat ik niet de Cauberg maar de Daalhemmerwerg had beklommen...

Hoewel mijn eerder opgepimpte ego een knauw had gekregen, had ik er wel een mooie beklimming bij leren kennen. De Daalhemmerweg is als klim een stuk langer dan de Cauberg. De loosers die liever de Cauberg willen doen, zijn er na 900 meter al mee klaar, terwijl je voor de Daalhemmerweg maar liefst 2 kilometer aan het klimmen bent en ook nog eens 10 extra hoogtemeters overwint.

Voor die fietsfanaten met net zo'n goed richtingsgevoel als ik: let op! Wanneer je de weg vanuit het centrum volgt (en, zoals ik, het gevoel hebt de doorgaande weg te volgen), kan je dus op de Daalhemmerweg uit komen. Voor de Cauberg moet je de provinciale weg (N590) nemen en dan kom je er vanzelf. En volgens mij staat het ook uitstekend aangegeven.

Bemelerberg

2005-01-01T16:51:00.000+01:00

De beschrijving van de Bemelerberg moet nog worden opgesteld.

Schweiberg

2005-01-01T16:12:00.000+01:00

Mechelen is een ideale startplaats voor wielerrecreanten die er een lange autorit voor over hebben om een dagje in zuid Limburg te kunnen fietsen. Vanuit Mechelen zijn er diverse lusjes te rijden, waarbij het karakter per lus sterk kan variëren door het aantal en het type hellingen.

Een goed begin van een wielerdag vanuit Mechelen is de beklimming van de Schweiberg. Het behoorlijke hoogteverschil dat je moet overwinnen is uitgesmeerd over meer dan twee kilometer. Het decor is super! Een schilderachtig buurtschap, glooiende weilanden. De verleiding is hier altijd groot om mijzelf, op grond van het feit dat ik een Limburgse Jager ben, wijs te maken dat dit ook een beetje mijn vaderland is...

Het maximale stijgingspercentage blijft op de Schweiberg steken op circa 10 procent, dus ook met koude spieren zou je hier omhoog moeten kunnen rijden. Een makkelijke klim is het echter niet; de helling is vrij grillig waardoor het niet mogelijk is om in één cadans omhoog te rijden. Vier keer knikt de weg omhoog om vervolgens weer verradelijk af te vlakken. Hierdoor is het gevaar op deze helling dat je te snel veel kruid hebt verschoten. Gelukkig is deze heuvel niet heel erg streng; onverstandig rijden wordt hier niet afgestraft, maar het levert slechts een waarschuwing op.

Crindael, helling van Planck (B)

2005-01-01T15:32:00.000+01:00

Lengte: 1,6 km
Hoogteverschil: 92 m
Gem. stijging: 5,8%
Max. stijging: 10% (9% max over 100 meter)
Bron:www.penaranda.be (cyclo sport)

Medio december gaan wij voor het eerst deze helling opfietsen. Hopelijk lukt het om om basis hiervan een impressie op te stellen.

Wiel van der Heijden (NieuweOuweLeemgroep) wist op grond van eigen ervaring over deze klim te melden dat vooral het ('sluipende') begin er niet uitziet als een klim, maar dat het toch behoorlijk omhoog loopt. Als je eenmaal de bochten doorbent, dan zou het volgens hem wat beter lopen.

Over de schrijfwijze van deze helling bestaat nog wat verwarring. 'Crindaal' en 'Krindaal' worden ook gebruikt.

rue de Beusdael

2005-01-01T15:26:00.000+01:00

Vanuit Sippenaeken in westelijke richting over de rue de Beusdael zie je aan je rechterhand het het kasteel liggen waar deze weg naar is vernoemd. Vrij snel daarna ligt de voet van de helling die je naar de top van het Bovenste Bos zal brengen.
De eerste slinger is een binnenbocht. Hierdoor loopt de weg hier relatief flink op. Op zich valt het stijgingspercentage nog best wel mee, maar omdat de klim nog een flink stuk doorloopt doe je er verstandig aan om je hier vooral niet te forceren. Verder loopt deze helling lekker door met slechts enkele procenten. Als je niet van plan bent om je op deze klim helemaal leeg te rijden, maak dan vooral bij de tweede slinger (een U-bocht) gebruik van de gelegenheid om te genieten van het geweldige uitzicht aan de rechterkant (noordzijde).

Trintelerberg (Eyserweg)

2005-01-01T14:53:00.000+01:00

Tot dit jaar had ik de Eyserweg volgens mij alleen nog maar afgedaald. Dit jaar was voor mij de eerste keer; de Trintelerberg was als 23e klim opgenomen in de rode lus van Limburgs Mooiste. Ik zag er erg tegenop. In mijn beleving is het een lange, slopende klim en daar zit je niet echt op te wachten als je al 22 beklimmingen achter de rug hebt. De gouden tip die ik kreeg was: "je moet gewoon niet proberen boven te komen". Ik begrijp nog steeds niet wat hier nu mee werd bedoeld. Feit is wel dat de beklimming mij reuze meeviel. Het is inderdaad een lange klim, maar gelukkig vrij regelmatig en niet erg stijl. Je kan dus redelijk in een ritme komen. Degene die mij de mysterieuze gouden tip gaf werd tijdens deze beklimming overigens bestraft met een aflopende ketting. Dat krijg je ervan als je voor zoveel verwarring zorgt!

Cauberg

2005-01-01T14:11:00.000+01:00

Valkenburg wordt door velen beschouwd als de (ongekroonde) wielerhoofdstad van Nederland. De Cauberg speelt hierbij een belangrijke factor. In talloze wedstrijden is op deze berg de beslissing gevallen. Als de finish van een koers op de top van deze helling ligt is een zeer boeiende finale bij voorbaat al zo goed als gegarandeerd. Kortom: als wedstrijdelement is de Cauberg een pareltje. Michael Boogerd heeft deze plek dan ook uitgekozen om als wielrenner afscheid te nemen van het profesionele wielrennen (21 oktober 2007).

Als helling voor 'on the road wielerrecreanten' is deze heuvel absoluut overgewaardeerd. Je zal echt wel even je best moeten doen, maar het stijgingspercentage valt reuze mee (alleen bij de Z-bocht gaat de weg met meer dan 10 procent omhoog) en na minder dan 1 kilometer is de top alweer bereikt.

Maar goed, het is misschien juist wel een ideaal bergje als je net in Valkenburg lekker aan de koffie en de vlaai heb gezeten, een stevige lunch heb verorberd, of wellicht al een biertje achterover heb geslagen. Overigens bepaal je altijd zelf nog het tempo waarmee je omhoog rijdt. De Cauberg biedt zonder meer een royale mogelijkheid om volslagen uitgewoond de top van deze klim te bereiken (zie foto's).

Miel Vanstreels zegt in 'Behoedzaam dansen op pedalen' over de Cauberg:

Tussen kerkhof en
monumenten

over kalk zweet
en glorie,

heuvel badend
in roem,

hier adem je
historie,

hier word ik
ook in het diepst

van mijn dromen
geen kampioen

Loorberg

2005-01-01T14:00:00.000+01:00

De Loorberg is zonder meer een van de mooiste beklimmingen die Zuid Limburg rijk is. Komende vanuit Slenaken (waar ik me nauwelijks kan voorstellen dat je je door geen enkel terrasje hebt laten verleiden) draai je aan het eind van het dorpje de (redelijk) scherpe bocht naar rechts en dan begint de 1200 meters tellende helling in de richting van het plaatsje Heijenrath.

Het is zeker niet de moeilijkste klim: een redelijk geleidelijk stijgingspercentage met een paar 'rustpunten' waarin het stijgingspercentage tot 4% of lager zakt. Maar mooi is deze heuvel zeker, mede omdat het een doorgaande autoweg is. Hierdoor is de weg voor fiets begrippen vrij breed. Tel daar de "bosrijke" omgeving en een echte haarspeldbocht bij op en je waant je al snel een deelnemer van een etappe in de Tour de France. Dat gevoel is ook weer niet zo gek, want de Côte de Loorberg is (samen met de Côte de Trintelen en Le Cauberg) in 2006 onderdeel geweest van de derde etappe van Le Grand Boucle. Een echte berg van de vierde categorie!

Ondanks dat het een autoweg is, heb ik (en misschien moet ik het afkloppen) er nog nooit last van auto's gehad. Laat dit je dus niet weerhouden om de Loorberg een keer te gaan rijden.

Tot slot, voor de fietsers die vanuit Heijenrath komen: het is ook een buitengewoon mooie afdaling!

Smidsberg (kuttingerweg)

2005-01-01T13:42:00.000+01:00

Hier komt een beschrijving van de Smidsberg.

Schieversberg

2005-01-01T13:30:00.000+01:00

De Schieversberg heet trouwens eigenlijk Moorveldsberg. Schieversberg is een oude benaming voor een klein gedeelte van de Moorveldsberg. Een beschrijving van deze heuvel moet nog worden opgesteld.

Snijdersberg

2005-01-01T13:29:00.000+01:00

Een beschrijving van de Snijdersberg moet nog worden opgesteld.

Slingerberg

2005-01-01T13:25:00.000+01:00

De Slingerberg is bij veel wielerliefhebbers bekend omdat hier in de jaren '70-'80 van de vorige eeuw 9 keer het Nederlands Kampioenschap voor vrouwen, amateurs en professionals werd verreden. Een beschrijving van deze heuvel moet nog worden opgesteld.

Geulhemmerweg

2005-01-01T12:59:00.000+01:00

De Geulhemmerweg brengt je vanuit de dorpskern Geulhem in het Geuldal naar het circa 60 meter hoger liggende Berg en Terblijt. Over deze klim valt eigenlijk niet zo heel veel te vertellen. Een gemoedelijk klimmetje. Niet stijl genoeg om te ontploffen, niet lang genoeg om uitgeput te raken. In wedstrijden is dit eigenlijk ook nooit een beslissende helling geweest. Eigenlijk alles wat het melden waard is vind je terug op Klimmen in Limburg. Voor mij blijft deze heuvel bijzonder vanwege het verhaal over de Hennie Kuiper Allee. Bovendien zijn de rotswoningen aan de linkerkant van de weg absoluut een bezienswaardigheid!

Lemierserberg (D)

2005-01-01T12:54:00.000+01:00

Wanneer je op de N278 rijdt in de richting van Vaals, dan zie je aan de linkerkant (noordoostelijke richtinig) een veelheid aan heuvels die er absoluut verleidelijk uitzien. Het hart van een on the road wielerrecrant gaat helemaal wat sneller slaan vlak voor het plaatsje Lemiers; hier zie een weggetje lopen naar een plaatsje bovenop een van de heuvels (het Duitse plaatsje Orsbach). Het is niet mogelijk om hier even snel met de auto naar toe te rijden (je zal hiervoor moeten omrijden via Vaals en het Duitse Vaalserquartier). Met de fiets is het wel mogelijk om via een bruggetje en een paadje de oversteek te maken van Nederland naar Duitsland. Linksaf en de klim begint al vrij snel. De beklimming van de Lemierserberg is een beklimming met een valse start; het eerste stukje klimmen wordt vrijwel direct gevolgd door een vergelijkbaar stukje daling. Maar na enkele bochten begint de klim dan toch echt. In het dorpje Orsbach eindigt de beklimming in de buurt van een bushalte, maar wanneer je doorrijdt tot aan de T-splitsing zal je ontdekken dat de weg weer een beetje verder oploopt als je rechtsaf slaat. In de bocht van de Düserhofstrasse naar de Nonnenhofstrasse is de top toch wel echt bereikt. Het is een aardig klimmetje. Met name het stuk tot Orsbach is de moeite waard; niet heel zwaar maar er zijn een aantal stukken waar het al snel met zo'n 10 procent oploopt. Maar om nu speciaal helemaal voor dit klimmetje deze kant op te komen... nee, dat zou ik niet doen. Ben Rewinkel heeft dit klimmetje onder de aandacht gebracht omdat deze route een aardig alternatief biedt op het fietspad langs de N278.

Hallembaye (B)

2005-01-01T12:29:00.000+01:00

Lengte: 0,75 km
Hoogteverschil: 65 m
Gem. stijging: 8,7%
Max. stijging: 12% (12% max over 100 meter)
Bron:www.penaranda.be (cyclo sport)

Hier moet nog een beschrijving komen van de Hallembaye. Deze helling kom je op internet zowel onder de naam Hallembaye als Halembaye tegen. Wie weet of beide spellingen correct zijn?

Savelsbos

2005-01-01T11:21:00.000+01:00

Hoe mooi kan een weekend zijn? Stel je voor: vrijdagavond naar Maastricht alwaar je op een terras geniet van een mooie juli- of augustusavond aangevuld met de culinaire versnaperingen die deze bourgondische stad rijk is. Nog enkele smaakvolle (bij mijn voorkeur) Vlaamse bieren tot besluit en je hebt toch een perfecte voorbereiding gehad voor een frisse heuveltocht op de zaterdag er na.

Mocht een dergelijk scenario je bevallen dan zijn er vele mogelijkheden om met de fiets Maastricht te verlaten, zoals de Bemelerberg, maar ook het Savelsbos. Zeker wanneer het fietsgezelschap weinig zuidlimburgse meters in de benen heeft, is dit een pracht van een heuvel om te beginnen. Er zijn er die beweren dat je deze verkeersdrempel het beste kan nemen door je fiets om te draaien en een keer (hard?) te niezen...veel kan het dus niet voorstellen. Maar des te meer een puike heuvel om een inschatting te krijgen wat er nog te wachten staat. Vindt het gezelschap dit een zware klim, dan raad ik aan een vlakke route uit te zoeken. Heeft het gezelschap (al dan niet niezend) nauwelijks gemerkt dat er een beklimming was, dan wens ik jullie veel plezier met de rest van Limburg!

Ontdekkingsreisje 3 (03-01-08)

2005-01-01T10:52:00.004+01:00

Gereden op 3 januari 2008. Totale afstand: 75 kilometer.

De start van dit rondje lag op de rondweg bij Vaals (hoofdingang van Landal Hoog Vaals). Het beginstuk (langs de provinciale weg richting Gulpen) loopt wat af, dus dat is een lekker stuk om er even in te komen. Achtereenvolgens stuurt dit rondje je over:
-de Gulperberg (vanuit Partij)
-de Piemert
-de Grensheuvel (Noorbeek-Mheer)
-de Mosdelle (Kwinten-Ulvend)
- de Reesberg
-de Kosenberg
-de helling van Gieveld
-het Vijlenerbos vanuit Camerig (west)
-de pas van de Wolfhaag
-de Vaalserberg, het drielandenpunt (vanuit België)

Ook deze routebeschrijving moet nog verder worden uitgewerkt.

Bugs on Bikes (16-12-07)

2005-01-01T10:49:00.000+01:00

In het weekend van 15 en 16 december dalen we weer eens af naar het diepe zuiden: de Bugs on Bikes op herhaling. Het kaartje toont alvast het rondje dat we gaan rijden. Het is een rondje van circa 77 kilometer. Onderweg worden de volgende hellingen beklommen:
- Kruisberg vanuit Eys (Zwartebrugweg)
- Gulperberg (vanuit Partij)
- Piemert
- Grensheuvel (Noorbeek-Mheer)
- Crindael (helling van Planck)
- Kosenberg
- Bovenste Bos vanuit Teuven
- Vijlenerbos vanuit Epen (westvariant, Groeneweg)
- Wolfhaag (Schuttebergsweg, Meelenbroekerweg, Wolfhaag)
- Drielandenpunt vanuit Gemmenich
- Lemierserberg

Wordt vervolgd...

Ontdekkingsreisje 2 (28-12-07)

2005-01-01T10:12:00.000+01:00

Gereden op 28 december 2007 en op 1 januari 2008. Totale afstand: 41,5 kilometer.

-Eschberg (Epenerbaan)
-Smidsberg (Kuttingerweg)
-rue de Beusdael
-gieveldstraat
-Gulperberg (vanuit Gulpen)
-Kruisberg (botterweck)
-Kruisberg (kelderweg)

Toelichting volgt...

Les Waides

2005-01-01T09:54:00.000+01:00

Er moet nog een impressie van de beklimming over Les Waides worden opgesteld. Als jij zin hebt om jouw ervaring met deze heuvel te beschrijven, laat het ons even weten. Gastredacteurs zijn altijd welkom!

Vijlenerbos

2005-01-01T09:27:00.008+01:00

Volgens mij is dit de langste klim in zuid Limburg. De klim begint nadat je aan je rechterhand een parkeerplaats bent gepasseerd waar, als het weer een beetje meezit, een ijstent staat (de Wingbergerhoeve). Voor liefhebbers van ijs: dit is een aanradertje!

Het eerste deel van deze beklimming begint met een stevig stukje stijgen. De weg slingert wat omhoog totdat je restaurant Bergzicht hebt bereikt. Voor de bikkels die nog oog voor de omgeving hebben: het zuiden (rechterkant) biedt een schitterend panorama. Je ziet onder meer een boomgaard (de Bellet). Het fruit hiervan wordt onder meer gebruikt voor het maken van Eau de Vie de Limbourg (niet echt een sportdrank, maar wel erg lekker kan ik u verzekeren!).

Na restaurant Bergzicht moet je kiezen tussen de westvariant (Groenweg) of de zuid variant (vervolg Epenerbaan). De westvariant (na Bergzicht linksaf) stuurt je dwars door het Vijlenerbos. Wat is dit een heerlijk swingende klim!

De zuidvariant (na Bergzicht rechtdoor) leidt je meer langs de rand van het bos. Doordat de weg niet voortdurend omhoog loopt (zelfs ook wat dalende stukjes) heb je bij deze variant de mogelijkheid om af en toe een beetje op adem te komen.

Wanneer je na het einde van de westvariant rechtsaf slaat (Zevenwegenweg) dan rij je naar het eindpunt van de zuidvariant. De beklimming van het Vijlenerbos wordt beloond met de mogelijkheid om op 260 meter hoogte een bezoekje te brengen aan de enige echte berghut in Nederland (boscafé 't Hijgend Hert'). Je moet hiervoor bovenop het Vijlenerbos een stukje de Rugweg inrijden. Een goede plek om nog even na te genieten van deze fraaie klim!

Gulperberg (oost)

2005-01-01T09:20:00.001+01:00

De Gulperberg kan vanaf drie kanten beklommen worden: vanuit Gulpen zelf (Gulperberg noordwest), via de Koning van Spanje en vanuit Partij. Het heeft een paar jaar geduurd voordat ik de laatste variant heb aangedurfd. Ooit vroeg ik een kenner wat hij de zwaarste beklimmingen van Limburg vond en naast reuzen als Kruisberg, Eyserbos en Keutenberg noemde hij zonder een moment te twijfelen: "De beklimming vanuit Partij". Die term heeft daarom bij mij lange tijd voor een hoop voor-angst gezorgd. Het heeft dan ook 2 jaar geduurd voordat ik hem aandurfde.

We schrijven 4 juli 2007, de dag dat de Tour de France door Zuid Limburg zou gaan. Ik besloot dat ik die dag de tour niet live mocht aanschouwen zonder dat ik mijn angst voor de "beklimming vanuit Partij" had overwonnen. Ik daalde af vanuit Epen, door Mechelen (een van de het fraaiste plaatsjes in Limburg) naar Partij. En een feest zou het worden. Bordjes gaven al aan hoe je de Gulperberg kan bereiken, dus zelfs ik kon het niet missen. Voor mij doemde de berg op. Lafaards kunnen nog vlak voor de beklimming rechtsaf om via de Oude Akerweg naar Gulpen te rijden. Ga je rechtdoor, dan begint de klim. Een geleidelijke klim. Maar wel steil. En geleidelijk nog steiler. En nog iets steiler. Beginnend met 10% en eindigend met 15% en slechts 600 meter is het een heuvel waarop je je flink kapot kan fietsen als je hem te snel wilt nemen. Dus rustig aan doen...alsof ik anders zou kunnen.

Bovenaan wacht Moeder Maria en is het genieten van het fraaie uitzicht. Een kadootje dat je jezelf wel mag gunnen.

Gulperberg (noordwest)

2005-01-01T09:19:00.000+01:00

Wat mij betreft verdient Gulpen de titel wielerhoofdstad van Nederland. Niet alleen vanweg de vele pittige hellingen in en rondom Gulpen, maar ook vanwege de 'fietsbaarheid' van het plaatsje (m.u.v. N278). Bovendien voldoet deze plaats ook ruimschoots aan de horeca-eisen die je aan een wielerhoofdstad zou mogen stellen.

De Gulperberg (ook wel Gulpenerberg) is absoluut een pareltje in deze plaats. De beklimming van deze helling vanuit Gulpen (vanaf de burgemeester Teheuxweg) is een een ervaring die je mogelijk niet snel zal vergeten. De manier waarop je deze klim beleeft is een beetje afhankelijk van wat hieraan is voorafgegaan. De uitdaging van deze klim zit in het eerste stukje. Heftig!!! Wanneer dit de eerste klim in een tocht is zal je hier misschien nog niet echt veel problemen mee hebben. De laatste keer dat ik hier reed was dit echter niet het geval; ik had net de Kruisberg, de Hulsberg (Paardendoder), de Eyserbosweg en de Keutenberg achter de rug. En dan is het geen pretje om de bijna 20% te overwinnen die je in het begin voor de wielen krijgt. Ik vervloekte de burgemeester van Gulpen, de plaatselijke planoloog, alle bewoners van Gulpen en ik moest zelfs even niet aan Gulpener bier denken... (hahaha, dat laatste is een natuurlijk een grapje hoor!). Het is gelukkig altijd mogelijk om deze klim op karakter te overleven; na zo'n 200 meter verandert de klim in een slap heuveltje. Kortom: worstel je door de eerste bocht heen en al vrij snel is het leed geleden.

Dode Man (Doodemanweg)

2005-01-01T09:17:00.000+01:00

De naam doet al het ergste vermoeden en halverwege de eerste keer dat ik deze klim probeerde te bedwingen voelde ik me ook een fietsende zombie.

De weg er naar toe is de moeite waard. Je komt vanuit Wijlre en rijdt in de richting Stokhem. Je ziet aan je rechterhand verscholen achter wat loof een kasteeltje. Voor de liefhebbers van een eventuele kastelentocht zie de site van hedgehouse.

Wanneer je vervolgens onvoorbereid aan de klim begint zie je na zo'n 200 meter in de verte een bankje staan. Dit wordt je richtpunt. Dit is je doel en je gaat het halen! Inmiddels overwin je 15% stijgingspercentage en het bankje komt langzaam dichterbij. Na totaal 400 meter is daar het bankje. Hijgend strek je je rug en ga je rechtop zitten. Er verschijnt een voldane grimas op je gezicht, maar helaas...de grimas verandert van een blije naar een pijnvolle want je bent pas op de helft. Je hebt weliswaar de zwaarste helft gehad, maar het tweede deel is met ca. 10% zeker geen vals plat te noemen.

Eenmaal boven rijd je een redelijk stuk op het plateau. Er zijn vervolgens twee manieren om af te dalen. Linksaf in de richting van Gulpen/Ingber of rechtsaf via de Keutenberg. Kies je voor de laatste, zorg er dan voor dat je goede remmen (of stuurmanskunst) hebt en geef de eenzame fietsers die daar omhoog gaan de ruimte die ze verdienen.

Eschberg (Epenerbaan)

2005-01-01T09:00:00.000+01:00

De beklimming van de Eschberg brengt je vanuit Vaals naar het Vijlenerbos. Een heerlijke klim om een tochtje door het zuid Limburgse heuvellandschap mee te beginnen! Voorbereiding en zelfbeheersing zijn echter wel essentieel. Deze helling heeft namelijk een mild en goed lopend begin. De verleiding zal ongetwijfeld groot zijn om er een behoorlijk tempo in te houden. De zeer fraaie haarspeldbocht waar je halverwege de klim doorheen wordt gestuurd geeft je wellicht het gevoel dat je een echte col aan het bedwingen bent. Nog altijd loopt de klim erg lekker en het zelfvertrouwen groeit met iedere meter die je aflegt. Misschien schakel je zelfs een tandje bij; het gaat allemaal zo soepel. Het restaurant dat op je afkomt kondigt het staartje van de klim aan. Als dat echter aanleiding voor jou is om richting dit restaurant er nog eens een schepje bovenop te doen, dan kan je wel eens van een koude kermis thuiskomen. Het aangekondigde staartje is namelijk een heel venijnig stukje. Direct na de bocht bij het restaurant (het deel van de klim waar je al die tijd geen zicht op had) besluit de weg met een stevig stijgingspercentage omhoog te schieten. Degene die hier geen reserves achter de hand heeft gehouden heeft een probleem. Zeker wanneer de Eschberg als eerste helling in een route is opgenomen, is de kans groot dat overmoedige renners de rest van de ronde spijt hebben dat zij zich niet een beetje hebben ingehouden. Maar jij weet het nu, dus jou zal dit niet gebeuren... toch?

Klingelerberg (west)

2005-01-01T08:34:00.000+01:00

Er moet nog een impressie van de Klingelerberg (west) worden opgesteld. Als jij zin hebt om jouw ervaring met deze heuvel te beschrijven, laat het ons even weten. Gastredacteurs zijn altijd welkom!

Klingelerberg (oost)

2005-01-01T08:27:00.000+01:00

Er moet nog een impressie van de Klingelerberg (west) worden opgesteld. Als jij zin hebt om jouw ervaring met deze heuvel te beschrijven, laat het ons even weten. Gastredacteurs zijn altijd welkom!

Pas van de Wolfhaag (Schutteberg)

2005-01-01T03:05:00.000+01:00

Er zijn verschillende manieren om net aan de westkant van Vaals de Belgische grens te bereiken. Op de kaartjes is de variant getoond waarbij je halverwege de Schuttebergsweg rechtsaf slaat(Meelenbroekerweg) en dan weer de eerste linksaf (Wolfhaag). Het stukje op de Meelenbroekerweg is een stukje van een paar honder meter waar je even kan bijkomen (lichte afdaling). Geen overbodige luxe, want het is een pittige helling.

Wanneer je op de Schuttebergsweg rechtdoor rijdt (en niet rechtsaf slaat) dan volg je een wat kortere variant. Deze variant heeft een iets korter stukje waarop je kan bijkomen. Omdat dit 'bijkomstukje' niet daalt (zoals de Meelenbroekerweg) zal je in totaal iets minder hoeven te klimmen om de top van deze helling te bereiken.

Het is tenslotte ook mogelijk om aan het onderste deel van de Eschberg (bij Raren) de Rarenderstraat in te slaan. Waneer je aan het einde van de Rarenderstraat linksaf slaat (Meelenbroekerweg) kom je vanzelf aan de voet van de Wolfhaag. Het begin van deze variant heeft wel een paar stukjes die oplopen, maar omdat deze stukjes nauwelijks doorlopen heb je niet het gevoel dat de beklimming al echt begonnen is. Pas wanneer je rechtsaf de Wolfhaag inslaat gaat het serieuze werk beginnen...

Drie varianten, waarvan de route Schuttebergsweg-Meelenbroekerweg-Wolfhaag wat mij betreft de hoofdvariant is.

Bugs on Bikes (29-09-07)

2005-01-01T00:48:00.000+01:00

Bugs on Bikes. Gereden op 29 september 2007. Totale afstand: 51 kilometer.

Het is de bedoeling dat deze tour rechtsom (met de klok mee) wordt gereden. Je kan zelf kiezen waar het beginpunt is. De volledige routebeschrijving zal binnenkort op deze site worden geplaatst. Het beginpunt hierbij is de rijksweg N592 in Maastricht.

Een samenvatting van de route: bij de molen richting Cadier en Keer. Na een paar honderd meter begint de eerste helling: de beklimming van de Bronckweg. Vanuit Cadier en Keer fiets je richting Bemelen. Hier krijg je de Bemelerberg. Na de Bemelerberg ga je verder richting Berg en Terblijt. Hier daal je af via de Geulhemmerweg om vervolgens via de Brakkeberg weer omhoog te gaan. Je rijdt dan door naar Valkenburg. Vanuit Valkenburg gaat de route door naar Schin op Geul: de Keutenberg. Na de afdaling van de Dode Man (richting Stokhem) ga je naar Gulpen. Hier wacht ligt de Gulperberg op je te wachten. Je rijdt hem op vanuit Partij en je daalt hem af door op de top rechtsaf de Gulperbergweg vervolgen. Vanuit Gulpen beklim je daarna de Koning van Spanje en rijd je door naar Heijenrath. De afdaling van de Loorberg brengt je in Slenaken. Hier ga je verder met de beklimming van de Piemert. Je rijdt door naar Noorbeek en beklimt de Grensheuvel (Noorbeek-Mheer). De laatste helling op de route is de dorpsstraat in Mheer. Daarna is het lekker uitrijden naar Maastricht.

De heuveltjes die we onderweg zullen tegenkomen zijn:
Bronckweg
Bemelerberg
Brakkeberg
Keutenberg
Gulperberg (vanuit Partij)
Koning van Spanje
Piemert
Grensheuvel (Noorbeek-Mheer)
Dorpsstraat in Mheer

Koning van Spanje

2005-01-01T00:36:00.000+01:00

De Koning van Spanje is één van de drie manieren om vanuit Gulpen de Gulperberg op te fietsen. Bij het horen van de naam van deze helling schieten er misschien allerlei associaties door het hoofd. Zouden de naamgevers van deze klim met ‘Koning’ deze klim gekroond willen hebben tot ‘klim der klimmen’? Of zou deze naam een vergelijk met een buitencategorieklim op het Iberisch schiereiland rechtvaardigen? De Alto de El Angliru wellicht... Nee, helaas. De naam is niets meer dan een verwijzing naar een periode in de Tachtigjarige Oorlog, waarin de Spaanse koning toen enige tijd de heuvel bezet zou hebben. Deze variant van de Gulperberg is lang niet zo zwaar als de varianten over de Gulperbergweg ( noordwestzijde en oostzijde).En dat is dan ook eigenlijk het enige voordeel van deze variant aan de westkant. In feite is dit een vrij saaie klim waar niet zo heel veel te beleven valt. Het is bovendien jammer dat de klim niet aan één stuk doorloopt; het vlakke (zelfs licht dalende) stukje in de tweede helft van de klim doet wat mij betreft alleen maar afbreuk aan de uitdaging om de top te bereiken.

Als het je bedoeling is om van Gulpen naar Slenaken te rijden kan je misschien veel beter via Pesaken en Beutenaken rijden. Deze route geeft in ieder geval veel meer aanleiding om te genieten van een wonderschone omgeving.

Piemert

2005-01-01T00:34:00.000+01:00

De Piemert (ook wel 'Hoogcruts vanuit Slenaken' genoemd) is samen met de Grensheuvel (Noorbeek-Mheer) en Dorpsstraat in Mheer een trio heuevels die ik alleen vanuit westelijke richting kende. Tijdens de Bugs on Bikes tour ben ik deze heuvels dan ook voor de eerste keer als beklimming tegengekomen.

De Piemert zelf kwam ik tegen na de afdaling van de Loorberg. Omdat het buitengewoon hard regende die dag, kon ik er minder van genieten dan gewoonlijk. Ik ben toch al geen held met afdalen, maar met natte wegen en gladde banden trekt het me helemaal niet. Ik was bij wijze van spreken blij dat we weer konden klimmen: De Piemert.

Het leukstse van de Piemert is de naam. De heuvel zelf vond ik weinig inspirerend. Een vrij korte (doch hevige) klim, die alleen maar vervelend is en je nou eenmaal moet nemen omdat je naar het kruispunt bij Hoogcruts wilt. De twee opvolgende heuvels die je tegenkomt als je de provinciale weg blijft volgen, zijn zondermeer leuker en maken het ook de moeite waarde om de Piemert in je route op te nemen.

Laat je niet in verleiding brengen door het gemiddelde stijginspercentage: "slechts" 5,8%. Het gemiddelde wordt flink beinvloed door de laatste 300 meter die met 1% ook tot de klim worden geteld. Met de eerste 700 meter heb je toch een gemiddelde van 7,8% met uitschieters naar 10%.

Grensheuvel

2005-01-01T00:33:00.000+01:00

De tweede heuvel in het trio dat ik bij de Piemert introduceerde. Daar waar ik de Piemert weinig inspirerend vond, was dit een heuvel die veel zo niet alles in zich heeft: een tweetal fraaie bochten, vlak voor het einde een verleidelijk restaurant aan de linkerhand en extra stuk venijn aan het eind van de klim. Onbegrijpelijk dat ik de Grensheuvel voorheen alleen maar als afdaling kende.

Een paar kilometer nadat je langs de camping de Wolfsberg op Hoogcruts en door het dorpje Noorbeek bent gefietst, kom je aan bij de voet van de Grensheuvel.
Het begint vrij soepel en makkelijk klimmend op de brede weg kom je bij de eerst bocht van de beklimming. Een buitenbocht, dus het blijft vrij soepel gaan. Langzaam wordt het iets steiler en na even doortrappen bereiken je de tweede bocht, een binnenbocht. Je denkt: binnenbochten zijn altijd wat heftiger, dus je geeft wat extra kracht om er door heen te komen. Vroeger zag je aan je linkerhand het restaurant "paNOORama" verleidelijk op je wachten. De laatste keer dat ik er echter langs fietste (begin december) was er geen sprake meer van deze gelegenheid. Dus helaas kan je dit niet meer als smoes gebuiken om de beklimming te onderbreken.

Met deze mijmeringen in het achterhoofd, verschijnt het venijn van de heuvel: nog een extra steil stuk! En hoe weinig inspirerend ik de Piemert ook vond, hij zat wel in mijn benen, en dat maakte dit laatste stukje extra zwaar.

Voor mijn gevoel had ik een enorme berg bedwongen en ik kwam daarom ook zeer voldaan boven. Wie schetst mijn verbazing bij het later lezen van de harde feiten over deze heuvel elders op het internet: slechts 'een pukkel' van nog geen 600 meter. Wat volgt is een vlotte afdaling naar Mheer en direct de derde heuvel van het trio: Dorpsstraat Mheer.

Mocht je overigens toch in de tweede bocht stukzitten, sla dan rustig af naar het parkeerterrein van voormalig restaurant paNOORama. Het uitzicht is de moeite waard!

Dorpsstraat (Mheer)

2005-01-01T00:28:00.000+01:00

De derde een laatste heuvel van het trio Piemert, Grensheuvel Dorpsstraat.

Het meest gemene aan deze heuvel, is dat hij direct begint na de afdaling van de Grensheuvel. Ik had de grote molen er dus nog op staan toen deze heuvel voor mij net een paar kilometer te vroeg begon. En wanneer ik tijdens de beklimming ga schakelen van mijn buitenblad naar mijn binnenblad (en dan heb ik een triple, dus ik moet even doorratelen) wil mijn ketting er nog wel eens afvliegen. Zo ook hier...

Een echt geweldige beschrijving over de zwaarte van de heuvel kan ik dan ook niet geven, omdat ik halverwege 'mocht' afstappen. Nadat ik de ketting er weer oplegde, heb ik de rest van de heuvel vervolgd en dankzij aanwezigheid van "frustratie adrenaline" ging dat vrij makkelijk... of de heuvel was vanaf dat punt niet zo steil meer.

Schilberg

2005-01-01T00:07:00.000+01:00

Vanuit de Dorpsstraat sla je de Schilbergerweg in. Let op dat je rechts aanhoudt. Deze helling is pittig! Het stijgingspercentage van deze klim nodigt je direct uit om uit het zadel te komen. Op zich helemaal geen slecht plan, omdat dit heuveltje relatief kort en heftig is. En toch kan het wel eens erg onverstandig zijn om toe te geven aan deze verleiding. Het zal je opvallen dat het een donker pad is. Dit komt doordat de bomen de Schilbergerweg verbergen voor blikken van bovenaf. Het nadeel hiervan is dat er nog wel eens wat bladeren op de weg kunnen liggen en dat het wegdek relatief vochtig is. Je moet er dus voor zorgen dat er voldoende druk op je achterwiel blijft. Als je op de pedalen gaat staan kan het gebeuren dat het achterwiel wegglijdt. Je bent gewaarschuwd!

Limburgs Mooiste 2008

2005-01-01T00:01:00.118+01:00

(klik op het kaartje voor een vergroting)

Zaterdag 17 mei is Limburgs Mooiste weer verreden. De rode lus leidde de vele fietsers langs vele fraaie plekken. In het bijzonder complimenten voor de keuze om Val Dieu in de route op te nemen. De organisatie was er ook dit jaar weer in geslaagd om een aantal verrassende klimmetjes in het parcours op te nemen. Helaas was de klim naar Rullen uit de route gehaald. Deze helling is vervangen door de klim vanuit Sint Pieters Voeren over de dorpsstraat langs het kasteeltje Magis naar de N608.

De helling die je tegenkomst zijn:
1: Ridderweg (Heerlen)
2: Putberg (Ubachsberg)
3: Vrakelberg (Voerendaal)
4: Koulenberg (Ransdaal)
5: Opscheumer (Ransdaal)
6: Fromberg Noord (Voerendaal)
7: Oude Elkenraderweg (Wijlre)
7a: Mingersborg/Korenweg (Trintelen)
8: Eyserbosweg (Eys)
9: Dode Man (Stokhem)
10: Ingbergracht (Gulpen)
11: Cauberg (Valkenburg)
12: Keunestraat (Cadier en Keer)
13: Bergstraat (Banholt)
14: Molenweg (Banholt)
15: Vroelen (Noorbeek)
16: Magis (Pietersvoeren)
17: Grijze Rots (Val Dieu)
18: Kosenberg (Aubel)
19: Boverste Bosch (Teuven)
20: Camerig (Epen)
21: Schutteberg (Vaalsbroek)
22: Vaalserberg (Vaals)
23: Rohrberg (Seffent)
24: Bouwerweg (Huls)
25: Imstenrade (Heerlen)

Bouwerweg (Huls)

2005-01-01T00:01:00.116+01:00

Dit was in 2008 de op een na laatste helling in de rode lus van Limburgs Mooiste. De beschrijving van deze helling moet nog worden opgesteld. Wellicht heb jij, als deelnemer aan Limburgs Mooiste, deze helling nog scherp op het netvlies. In dat geval ben je van harte uitgenodigd om jouw ervaring onder woorden te brengen.

Magis

2005-01-01T00:01:00.115+01:00

Dit was in 2008 een van de hellingen in de rode lus van Limburgs Mooiste (in plaats van de beklimming naar Rullen). De beschrijving van deze helling moet nog worden opgesteld. Wellicht heb jij, als deelnemer aan Limburgs Mooiste, deze helling nog scherp op het netvlies. In dat geval ben je van harte uitgenodigd om jouw ervaring onder woorden te brengen.

Vroelen

2005-01-01T00:01:00.114+01:00

Banholt-Bergenhuizen

2005-01-01T00:01:00.113+01:00

Dit was in 2008 een van de hellingen in de rode lus van Limburgs Mooiste. De beschrijving van deze helling moet nog worden opgesteld. Wellicht heb jij, als deelnemer aan Limburgs Mooiste, deze helling nog scherp op het netvlies. In dat geval ben je van harte uitgenodigd om jouw ervaring onder woorden te brengen.

Met de aankondiging van deze helling als "de Molenweg" heeft de organisatie van Limburgs Mooiste voor enige verwarring gezorgd. Het klimmetje dat werd bedoeld ligt ten zuidoosten van Banholt; het ging dus niet om het doodlopende weggetje aan de noordwest kant van Banholt. Wat nu de echte naam is van deze helling? Geen flauw idee!

Bergstraat (Banholt)

2005-01-01T00:01:00.112+01:00

Keunestraat (Cadier en Keer)

2005-01-01T00:01:00.111+01:00

Ingbergracht

2005-01-01T00:01:00.110+01:00

Mingersborg / Korenweg

2005-01-01T00:01:00.109+01:00

Dit was in 2008 een extra beklimming in de rode lus van Limburgs Mooiste (tussen de zevende en de achtste). De beschrijving van deze helling moet nog worden opgesteld. Wellicht heb jij, als deelnemer aan Limburgs Mooiste, deze helling nog scherp op het netvlies. In dat geval ben je van harte uitgenodigd om jouw ervaring onder woorden te brengen.

Oude Elkenraderweg

2005-01-01T00:01:00.108+01:00

Dit was in 2008 de zevende helling in de rode lus van Limburgs Mooiste. De beschrijving van deze helling moet nog worden opgesteld. Wellicht heb jij, als deelnemer aan Limburgs Mooiste, deze helling nog scherp op het netvlies. In dat geval ben je van harte uitgenodigd om jouw ervaring onder woorden te brengen.

Fromberg - Noord

2005-01-01T00:01:00.107+01:00

Dit was in 2008 de zesde helling in de rode lus van Limburgs Mooiste. De beschrijving van deze helling moet nog worden opgesteld. Wellicht heb jij, als deelnemer aan Limburgs Mooiste, deze helling nog scherp op het netvlies. In dat geval ben je van harte uitgenodigd om jouw ervaring onder woorden te brengen.

Opscheumer

2005-01-01T00:01:00.106+01:00

Dit was in 2008 de vijfde helling in de rode lus van Limburgs Mooiste. De beschrijving van deze helling moet nog worden opgesteld. Wellicht heb jij, als deelnemer aan Limburgs Mooiste, deze helling nog scherp op het netvlies. In dat geval ben je van harte uitgenodigd om jouw ervaring onder woorden te brengen.

Putberg

2005-01-01T00:01:00.105+01:00

Dit was in 2008 de tweede helling in de rode lus van Limburgs Mooiste. De beschrijving van deze helling moet nog worden opgesteld. Wellicht heb jij, als deelnemer aan Limburgs Mooiste, deze helling nog scherp op het netvlies. In dat geval ben je van harte uitgenodigd om jouw ervaring onder woorden te brengen.

Ridderweg (Heerlen)

2005-01-01T00:01:00.104+01:00

Dit was in 2008 de eerste helling in de rode lus van Limburgs Mooiste. Een bescheiden klimmetje. De beschrijving van deze helling moet nog worden opgesteld. Wellicht heb jij, als deelnemer aan Limburgs Mooiste, deze helling nog scherp op het netvlies. In dat geval ben je van harte uitgenodigd om jouw ervaring onder woorden te brengen.

Rorhrberg

2005-01-01T00:01:00.077+01:00

Dit was in 2008 één van de laatste hellingen in de rode lus van Limburgs Mooiste.

Ene Joop verteld op het forum van de website van Limburgs Mooiste over deze helling:
"De Rohrberg ligt bij Seffent (bij Aken) en werd vroeger als ik mij niet vergis in Limburgs Mooiste de Seffenter Berg genoemd. De eerste tweehonderd meter zijn kasseien, dan een bocht naar rechts en hup: STEIL OMHOOG! Echt zo'n klim waar veel lui van de fiets af gaan. Vooral omdat de klim op het einde van de route zit. Ik herinner mij deze klim zo goed omdat ik een van mijn mooiste fietservaringen op deze helling heb gehad: een prachtige dame in een strak zittend rose pakje had blijkbaar veel moeite om op de fiets boven te komen. Ze zwalkte vlak voor mij van links naar rechts. Ik heb zeker 200 meter haar prachtige derriere mogen aanraken en haar naar boven geduwd. Met een dankbare glimlach bovendien als beloning. Zo zou ik de Rohrberg wel 10 x willen besteigen."

De Rohrberg is één van de hellingen die je niet snel zal vergeten. Met name de aanloop over de kasseien (het loopt hier al licht op) zorgt voor een typerend karakter van deze klim. Je doet er verstandig aan om hier vlot overheen te rijden; op deze manier heb je het minste last van het onregelmatige wegdek.

Snel na het einde van de strook kasseien maakt de weg een bocht naar rechts... en omhoog! Je zou haast denken dat je bezig bent met het rijden van een Vlaamse klassieker. Heftig hoor!

Koulenberg

2005-01-01T00:01:00.066+01:00

De Koulenberg is zo'n typisch Limburgs weggetje (smal, hol en links er rechts een bomenhaag). De klim van de Koulenberg is de weg van Ransdaal richting Walem en beslaat de Koulenbergseweg en de Walemerweg en het is even zoeken voor je hem hebt gevonden. Vlak voor het begin van de echte klim rijd je het dorpje uit en gaat door een smal tunneltje onder het spoor door. Hier begint de klim rustig met een bochtje naar rechts en vrijwel direct weer naar links en met een gezapig percentage isde verleiding groot om flink door te stampen.Voor je ligt nu het smalle weggetje en zie je het einde van de klim al, maar pas op! Ook dit is zo'n klim die naar het eind toe steeds steiler wordt. Rustig beginnen en dan nog wat over houden aan het eind om de man met de hamer te ontlopen is het devies. Het laatste stukje (je passeert dan aan je linkerhand een huis, tenminste als je daar nog oog voor hebt) voel je dan ook echt in je benen wat logisch is gezien een laatste 100 meter van 12%. Bovengekomen kom je op een viersprong en voor Walem moet je rechtdoor. Rechtsaf is richting Klimmen en linksaf kom je in Schin op Geul waar de Keutenberg licht te wachten voor de echte liefhebbers....

Vanuit Valkenburg doe ik deze weg vaak als afdaling aan het begin van mijn tochten. Een waarschuwing is op z'n plaats met afdalen. Doordat de weg altijd in de schaduw ligt droogt het nooit helemaal op, er liggen veel steentjes en andere troep op de weg en er is geen/weinig ruimte om uit te wijken op het smalle weggetje. En ook in de afdaling zit het venijn in de staart! De bochtjes voor het tunneltje en het smalle tunneltje beperken het zicht en een aanvaring met tegenliggers ligt hier altijd op de loer.

Geschreven door gastredacteur Harrie Commies

Imstenraderbos (Benzenrade)

2005-01-01T00:01:00.063+01:00

Een stukje uit de Stadskrant Heerlen (juni 2007):
Bij de kapel in Benzenrade loopt een weggetje omhoog, dat tussen de heuvels door naar het Imstenraderbos slingert. Het is de plek van Silvio Comis (58) uit Heerlen. “Zo dicht bij Heerlen en toch zo landelijk.” Als we halverwege het paadje -waar geen auto’s mogen komen- zijn, komen we bij een bankje. “Kijk eens hoe mooi”, zegt Silvio, terwijl hij plaatsneemt. “Daar zie je Benzenrade in het dal liggen, met daarachter de karakteristieke gebouwen van het Atriumziekenhuis en het ABP. Je bent vlakbij Heerlen, maar als je hier om je heen kijkt, waan je je in een buitenlands bergdorpje.” Het bankje is een rustpunt voor Silvio. “Als ik hier zit, kijk ik goed om me heen. Je hebt een prachtig uitzicht op Benzenrade, maar je zit er dicht genoeg op om allerlei bedrijvigheid te zien. Je ziet paarden in de weilanden lopen en mensen die aan het werk zijn in hun moestuintjes. Daar kan ik van genieten.” Silvio’s familie is afkomstig uit de Italiaanse Dolomieten, vertelt hij. “Hoewel ik in Heerlen geboren ben, zoek je dat Italiaanse toch op. En de sfeer van de Dolomieten vind ik hier terug. Als je in Italië in de bergen bent, hoor je geluiden die de stilte accentueren. Die hoor je hier ook, zoals een claxon op de snelweg die hier vlak langs loopt.”